Licht in de duisternis

27-04-20122329x gelezen

De lente is aangebroken en de dagen worden weer langer, we gaan meer naar buiten toe en krijgen overal kriebels. Hoe anders is dit aan het einde van het jaar, in het seizoen waar de dagen kort zijn en de duisternis overheerst. In die tijd versieren mensen hun huizen met extra lichtjes. Allemaal om naast sfeer toch wat licht in de duisternis te brengen, want licht brengt leven.

Zoals men in het natuurlijke tijdens het duistere seizoen aan het eind van het jaar bezig is overal lampen aan te steken, zo zijn wij op geestelijk vlak ook heel vaak bezig. We leven in een wereld die gehuld is in een geestelijke duisternis omdat ze in de macht van de duivel ligt, en daarom proberen wij vaak zelf hier en daar wat extra lichtjes aan te steken. Dit zijn lichtjes in de vorm van goede voornemens, van proberen zelf licht in de duisternis te werpen door te trachten op basis van onze eigen inzichten dingen uit te zoeken en ga zo maar door. Om een licht in de wereld te zijn steken we allemaal lampen aan van streven, je best doen, jezelf disciplineren en hard werken.

En dat is ook wat er altijd in het donkerste seizoen van het jaar gebeurt, we maken dan het goede voornemen om het volgens anders en beter te doen. We maken beloftes zoals volgend jaar "... ga ik meer bidden, ga ik meer omzien naar mijn naaste, zal ik minder eten, zal ik niet meer roddelen, zal ik niet meer zo begerig zijn, zal ik stoppen met roken, ga ik liever zijn voor mijn vrouw, ga ik meer als Jezus zijn, ga ik meer bijbel lezen, ga ik harder werken voor God" en zo kunnen we nog wel even doorgaan. U kent er waarschijnlijk zelf ook nog wel een paar. Wanneer men een tijdje in zonde gewandeld heeft doet men eigenlijk exact hetzelfde naar de Heer toe, we doen God dan ook telkens beloftes van beterschap. U kruipt dan huilend naar Hem toe en zegt: "Heer vergeef me ... ik beloof het nooit meer te doen, vanaf nu wordt alles anders, geef me de kracht en ik zal het doen, geloof me".

Wat ik jullie mee wil geven en wil vragen met dit schrijven is om nou eens al die lampjes uit te doen, wees niet bang en laat het los ook al doet het pijn (omdat uw IK het wil doen). Laat dat hele idee eens los dat u een licht in de wereld zou moeten zijn, want daar bent u helemaal niet toe geroepen en al helemaal niet voor gebouwd. De Vader heeft Zijn zoon reeds gestuurd om dat licht te zijn, en als u in Hem bent en u in Hem dan geeft u vanzelf licht - en bent u in feite dat licht door uw eenheid met Hem - want dit licht is net zo makkelijk te verbergen als een stad die op een berg ligt. Jezus zegt dat als wij in Hem zijn dat wij dan vrucht dragen, dat wij Zijn werken zullen doen en dat wij nooit meer in duisternis zullen wandelen. Dat is niet iets wat u moet bereiken door hard zwoegen, door training of door wat voor programma dan ook. Nee, het is iets dat u ontvangt om niets ... uit genade! De Heer zegt "Zet al uw lampen uit en laat Mij een licht in uw binnenste zijn" met andere woorden stop ermee zelf God te spelen en laat God God zijn. Zie ook de eerdere overdenking die hierover geschreven is met als titel "We mogen alle lampen uit doen".

Dit licht, Christus, is voldoende om iedere duisternis en ongerechtigheid uit te bannen, u hoeft er niets voor te doen dan u alleen in Zijn armen te werpen. Wij hebben niets van onszelf waarmee wij de duisternis kunnen uitbannen, wij hebben niets in ons om onze loze beloftes te ondersteunen met daadkracht. Want geef nou toe, van al die voornemens en beloftes die u doet wordt er toch nauwelijk één vervuld? We moeten onder ogen durven te komen dat ons woord feitelijk waardeloos is ... we houden alleen onszelf voor de gek.

Laat Jezus het licht zijn waarvoor Hij gekomen is, laat Hem de duisternis en ongerechtigheid die in u is wegnemen, laat aan Hem die eer over - sterf aan al uw pogingen het zelf te willen doen. Natuurlijk is het goed dat u de wil heeft bepaalde zaken niet te willen doen, God zélf heeft die wil in u gelegd door Zijn Geest, maar u zult merken dat er iets is waardoor u toch datgene doet waarvan u een afkeer heeft. Het moment dat wij het opgeven en ons overgeven dát is het moment van overwinning. Maar de meeste mensen moeten eerst op een punt van wanhoop komen voordat ze hiertoe in staat zijn, men moet om de een of andere rede eerst overtuigd zijn dat ze werkelijk al hun natuurlijke bronnen hebben uitgeput voordat men het aan Hem durft te geven, als we eerlijk zijn is Zijn Woord blijkbaar niet altijd genoeg ... Het is onze taak, en onze strijd om te geloven en te vertrouwen op Zijn werken en dat is al zwaar genoeg.

Dit alles lijkt mij persoonlijk de mooiste gedachte: Jezus IS genoeg!

"Want Gij, o HERE, zijt mijn lamp, en de HERE doet mijn duisternis opklaren" -- 2 Samuel 22:29

"Ik ben het licht der wereld; wie Mij volgt, zal nimmer in de duisternis wandelen, maar hij zal het licht des levens hebben" -- Johannes 8:12

"In het Woord was leven en het leven was het licht der mensen; en het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet gegrepen" -- Johannes 1:4-5

"Ik ben als een licht in de wereld gekomen, opdat een ieder, die in Mij gelooft, niet in de duisternis blijve" -- Johannes 12:46

Vragen en/of opmerkingen over dit artikel? Mail dan naar:

Naar boven